De harde waarheid...

Uit balans, het probleem

De opwarming van de aarde vormt een van de grootste uitdagingen waar de mensheid voor staat. Er is inmiddels voldoende wetenschappelijke kennis verzameld om aan te nemen dat de stijging van de oppervlaktetemperatuur op aarde wordt veroorzaakt door de toename van broeikasgassen, als gevolg van menselijk handelen. Het verbranden van fossiele brandstoffen in een relatief korte periode, vergeleken met de periode die de aarde nodig heeft gehad om deze brandstoffen te vormen heeft de uitstoot van CO₂ vertienvoudigd. Van alle broeikasgassen is CO₂ is een van de belangrijkste, 76% van deze gassen is CO₂. Een verhoogd CO₂ gehalte leidt tot een hogere gemiddelde temperatuur op aarde. De belangrijkste gevolgen hiervan zijn een toename van extreme weersomstandigheden, zoals tropische stormen, hittegolven, droogte en overstromingen en de stijging van het zeeniveau vanwege het uitzetten van water en het smelten van de ijskappen.

Herstel de balans, de oplossing

Prof. Dr. R.D. Schuiling, emeritus hoogleraar geochemie aan de Universiteit van Utrecht heeft een methode aangedragen om het gehalte CO₂ in de atmosfeer terug te brengen. Hij heeft daarvoor gekeken naar processen die in de natuur voorkomen en die van invloed zijn op de CO₂ balans. Sinds de laatste ijstijd is er een evenwicht van het CO₂ gehalte van rond de 260 ppm (parts per million)  in de atmosfeer. Er zijn een aantal natuurlijke processen die CO₂ in de atmosfeer brengen en andere processen die CO₂ weer uit de atmosfeer opnemen. De aarde brengt jaarlijks ongeveer twee en een half miljard ton CO₂ in de atmosfeer onder andere door vulkanische uitbarstingen. Ongeveer diezelfde hoeveelheid wordt ook weer uit die atmosfeer gehaald door verschillende processen. Een daarvan kennen we allemaal: levende organisme gebruiken CO₂ uit de atmosfeer, dat uiteindelijk gefossiliseerd wordt als de ons bekende fossiele brandstoffen. Wat minder bekend is dat dankzij de verwering van gesteenten ongeveer eenzelfde hoeveelheid CO₂ uit de atmosfeer wordt gehaald als er door natuurlijke processen aan wordt toegevoegd. Verwering is eigenlijk niets anders dan de neutralisatie van een zuur met behulp van mineralen in een gesteente. Het CO₂ wordt eerst als bicarbonaat in het water vastgelegd en uiteindelijk vormt het later ergens in zee kalkstenen en dolomieten. Daardoor wordt de CO₂ voor geologisch lange tijden veilig opgeborgen.

Door het verstoken van de fossiele brandstoffen heeft de mens de hoeveelheid CO₂ die jaarlijks in de atmosfeer wordt gebracht met een factor tien verhoogd.

De problemen die dat veroorzaakt kunnen we oplossen door het natuurlijk proces van verwering zodanig te versnellen dat deze door de mens veroorzaakte toename van CO₂ gecompenseerd wordt.

Een mineraal dat in grote hoeveelheden op aarde voorkomt, afkomstig uit de mantel van de aarde is het mineraal olivijn, een groen magnesium silicaat, met wat ijzer. In de aanwezigheid van water en CO₂ is dit mineraal instabiel. De reactie ziet er als volgt uit:

Mg₂SiO₄ + 4CO₂ + 4H₂O → 2Mg²⁺ + 4HCO₃^- + H₄SiO₄⁰

Op die manier wordt het broeikasgas CO₂ omgezet in onschuldig bicarbonaat.

Het verweringsproces vindt plaats aan de oppervlakte van de gesteenten. Dus de hoeveelheid CO₂ die jaarlijks wordt opgenomen uit de atmosfeer hangt af van het beschikbare oppervlakte van de reactieve mineralen. Door olivijngesteenten te vermalen, vergroten we dit oppervlakte en versnellen we het proces van verwering. Uitstrooien van dit olivijnpoeder op plaatsen waar het in aanraking komt met vocht en lucht doet verder het werk.
 

De uitdaging

De voorgestelde oplossing is een elegante en relatief simpele oplossing voor het geschetste probleem.

De realisatie is een geweldige uitdaging. The Olivine Group is deze uitdaging aangegaan en stelt zich ten doel met de hulp van iedereen die een bijdrage wil leveren het CO₂ probleem aan te pakken vanuit de hier voorgestelde oplossing en ontwikkelt daartoe voor overheden, maatschappelijke organisaties, bedrijven en consumenten voorstellen en producten die hen in staat stellen zelf een bijdrage te leveren aan de oplossing van een wereldwijd probleem.