Wetenschap

Dat de verwering van gesteente een proces is waar CO₂ bij opgeslagen wordt wisten we al geruime tijd. Hoewel Prof.
Dr. Olaf Schuiling daar al in de jaren zestig van de vorige eeuw onderzoek naar deed, bleef die kennis toch vooral interessant voor geologen en geochemici.

Rond de jaren 90 kwam het besef dat de verhoging van de temperatuur op aarde door de mens veroorzaakt werd en daarbij kwam het broeikasgas CO₂volop in de belangstelling te staan.

Vergeleken met andere gesteenten verweert olivijn vrij gemakkelijk en gecombineerd met het feit dat het rijkelijk voorhanden is op alle continenten, maakt olivijn de meest geschikte kandidaat om het CO₂ op grote schaal te neutraliseren.

Het meeste wetenschappelijk onderzoek over olivijn concentreert zich op de snelheid van verwering. Want als de natuur er honderden jaren over doet om een flinke kei olivijn in z’n geheel te verweren, dan hebben we niet zoveel aan dat soort keien, wanneer wij in een paar jaar grote hoeveelheden olivijn zouden willen laten verweren. Het oppervlak van die kei vergroten door het te vergruizen en het zand of poeder uitstrooien over een groot oppervlak doet de snelheid enorm toenemen. Temperatuur, de aanwezigheid van water blijken allemaal de processen te versnellen. Onlangs is in Wageningen bekeken wat het olivijn in kleine korrels, wij noemen het inmiddels greenSand, doet in de grond. Nu blijkt dat het in de nabijheid van planten weer nog sneller verweert en als de wadpieren van de waddenzee zich er mee gaan bemoeien gaat het proces weer zo’n duizend keer sneller.

Een ander deel van het wetenschappelijk onderzoek waar zeker meer aandacht aan gegeven zou moeten worden, kijkt naar wat er gebeurt met CO₂ in geconcentreerde vorm, bijvoorbeeld nadat het afgevangen is uit de rookgassen van een op kolen of gas gestookte energiecentrale. Dat in contact brengen met olivijn levert snelle verwering op, maar ook energie (de reactie levert energie), misschien de energie die het de centrale kost om het af te vangen.

Hier treft u twee type artikelen: wetenschappelijk en journalistieke artikelen.